Anna's weblog

Wat een gezellige wandeling had moeten worden, draaide uit op een angstige zoekactie. Onze club van vijf vriendinnen uit Roermond was deze keer op bezoek bij Marianne in Burgh-Haamstede. Eerst wandelen, daarna samen gezellig eten. We begonnen wat laat met lopen, en dus sloegen we in de duinen iets eerder rechtsaf dan normaal. Op een gegeven moment constateerde Marianne: "We zijn verdwaald". Toen stonden we in ruig landschap tussen struiken met stekels, en we hadden geen idee hoe we het pad terug moesten vinden. Het was half 4, dus nog enkele uurtjes voordat het donker zou worden. Door de stand van de zon en met hulp van mijn iPhone wisten we welke kant we op moesten. Na anderhalf uur zagen we een jogster lopen, en zij wees ons het pad. Zo ziet een reddende engel eruit! Echt, in Nederland kun je gewoon nog verdwalen, en ik vond het akelig om mee te maken.

Reacties (2)

Het is een spannende tijd geweest voor Jeroen Wielaert, maar zijn initiatief heeft geleid tot iets moois: de Tour start in 2015 in Utrecht. Voor het winternummer van Nieuws in het Park heb ik hem gevraagd de column te schrijven. En daar hoort ook een foto bij, dat was in twee minuten gebeurd. Daarna gezellig koffie drinken met mijn oude vriend in parkcafé Buiten, even bijkletsen!

Reacties

In de ochtend lag dit glas op het fietspad in het Wilhelminapark, en 's middags lag het er nog! Toen ben ik een blik en handveger gaan halen bij het naburige restaurant en heb het opgeveegd. Ik herinnner me nog goed dat er twee zaken waren die mij vroeger ernstig van slag konden maken toen de kinderen nog klein waren: als ze hoofdluis hadden of een lekke band. Mijn geoliede huishoudmachine liep meteen vast!

Ik kreeg veel complimenten van passerende fietsers toen ik bezig was. Heel leuk om mee te maken.

Reacties (1)

Gisterochtend heb ik een uitzending van het programma 'De ochtend van 4' bijgewoond. Het was een bijzondere uitzending, waarin schrijver A.L. Snijders zijn 150ste ZKV (Zeer Korte Verhaal) voorlas. Om de uitzending nog feestelijker te maken konden luisteraars zich opgeven om erbij te zijn. En ik werd uitgenodigd! Het was een prachtervaring. Om te beginnen omdat ik nu eens van dichtbij kon meemaken hoe het er toegaat in deze studio, waar het radioprogramma wordt gemaakt waarmee ik een doordeweekse dag begin. Dagelijks geniet ik van de mix van klassieke muziek en nieuws, aan elkaar gepraat door Margriet Vroomans, waarvan ik vind dat ze de mooiste radiostem heeft ooit! In dit uur voerden Margriet en A.L. Snijders hele mooie gesprekjes met elkaar over het schrijven van de verhalen, het leven van A.L. Snijders en waar hij zich door laat inspireren. De laatste tijd gaat muziek een steeds grotere rol spelen. Uiteindelijk speelde pianist Marcel Worms enkele stukken van de Catalaanse componist Mompou op de piano. Deze muziek past heel goed bij de sfeer die A.L. Snijders oproept in zijn verhalen. Toen het uur om was hebben we met z'n allen nog een uurtje nagepraat en koffie gedronken.

Samen met mijn verhalenheld op de foto! Tot mijn teleurstelling zat er geen geheugenkaartje in mijn camera, maar gelukkig had ik de iPhone nog. Ik heb de rest van de dag in een lichte roes doorgebracht.

Reacties

Vorige week ging ik 350 brieven ter postbezorging aanbieden bij een Business Point van Post.NL. Ik verwachtte dat de brieven allemaal snel door een frankeerautomaat gehaald zouden worden, die er een onduidelijke stempel op zou drukken en klaar is Kees. Maar nee, zo gaat dat niet meer. Ik heb twee rollen van 200 postzegels gekocht en de medewerkster en ik hebben aan de toonbank alle brieven met de hand gefrankeerd. Stopwatch erbij: en in 16 minuten waren we klaar. Al met al een gezellig intermezzo daar in de winkel Mado, en dat kwam vooral door die vriendelijke medewerkster. Waarmee ik maar wil zeggen dat achteruitgang beslist niet altijd slecht hoeft te zijn. Gezellig postzegels plakken: het schept een band!

Reacties

De dag na de storm - nu alweer een week geleden - ging ik naar het Wilhelminpark om de schade op te nemen, en natuurlijk om eventuele vondsten mee naar huis te nemen voor in de kachel. Maar nee, deze tak is de enige herinnering aan het natuurgeweld van de dag ervoor. Toch een bewijs dat het park goed onderhouden wordt! 

Reacties

Vanmiddag zijn Karel en ik naar een concert van Janine Jansen geweest. Ze speelde in de katholieke kerk van Werkhoven. De opbrengst van het concert ging naar de renovatie van het dak. Karel en ik zijn ruim op tijd van huis weggegaan, en ja hoor: we zaten helemaal vooraan. Janine speelde een pianotrio van Brahms en van Weinberg en als toegift nog een poetisch stukje Sjostakovitsj. Samen met de Israelische pianist Itamar Golan en de Noorce cellist Torleif Thedéen. Ik heb nog nooit zo dichtbij een wereldster gezeten, wat een prachtervaring! Later bleek dat in Wijk bij Duurstede - tien km verderop - op hetzelfde moment een windhoos de nodige schade heeft aangericht.En wij gewoon weer op de fiets naar huis!

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl