Dit weekend woonden we bij vrienden van ons een huisconcert bij. Cellist Stephan Heber verzorgde in zijn eentje een programma. Voor de pauze speelde hij een heel modern stuk van de Griekse componist Iannis Xenakis. Tijdens het spelen dacht ik al: hoe noteert deze componist al deze dubbelgrepen, glissando's en alle andere klanken?

 

 

Kijk, en dat is nu het leuke van een huisconcert: tijdens de pauze stond de bladmuziek nog op de lessenaar, dus we konden gewoon gaan kijken. Tot mijn grote verbazing waren er twee notenbalken nodig voor deze notenlawine, het leek wel een pianopartij. Een knap staaltje!

 

De kathedraal in Roermond is open voor publiek. Als je binnenkomt loop je door een prachtige museumwinkel. Onze vriend Han Schetselaar beheert de winkel en gaat ook exposities organiseren in de kerk. Afgelopen zondag heeft Karel daar orgel gespeeld, met als afsluiting op verzoek van Han 'A whiter shade of pale' van Procol Harum. De bezoekers waren aangenaam verrast!  

 

Bij supermarkt Jan Linders in het Limburgse Herkenbosch lossen ze het dilemma van het gebak dat net over de datum is heel origineel op: ze zetten het klaar op een tafel, naast het koffiezetapparaat. En zo zit je dan ineens met een Limburgs echtpaar gezellig aan de taart. Dat je in de supermarkt bent merk je als de man ineens tussen twee zinnen ineens zegt: "vuilniszakken niet vergeten." Bijzonder dit!

 

Ik was er gisteren voor een opdracht. Fietsen gaat niet meer, maar de voetgangers lopen nog onder de brug door.

 

Ja hoor, en weer is het V&D die weer op een idioot vroeg tijdstip op de evenementen vooruit loopt. Net nieuwjaar geweest en nu al een carnavalsafdeling. In Utrecht notabene! In september begonnen ze al met kerst. Ik denk dat over enkele dagen de paaseieren al in de winkel liggen. Typische winkel, V&D.

 

Ja hoor, echt gezien gisteren in het Wilhelminapark! Waar moet het heen met de wereld? Maar ja eigenlijk typisch dat de sneeuwklokjes geacht worden pas na de sneeuw uit te komen. Waarom heten ze eigenlijk zo?

 

Vanmiddag stond ik even voor een gesloten fietsenstalling. Eén ding is zeker: mijn fiets wordt niet onbeheerd achtergelaten!

Ziehier onze straat afgelopen nacht. Er is heel wat vuurwerk de lucht ingegaan, en dat ziet er prachtig uit. Toch hoeft het voor mij niet meer. Dat komt omdat het uit de hand aan het lopen is. Op oudjaarsdag lijkt het wel of we in oorlogsgebied leven, je hoort de hele dag geknal. Verder neemt ook het afsteken van illegaal vuurwerk steeds meer toe. De kinderen van buren verderop droegen veiligheidsbrillen. Heel verstandig! Een gast van onze directe buren ontstak voor onze deur illegaal vuurwerk dat zo'n vreselijk harde dreun gaf, dat ik me helemaal doodschrok. Wie doet dat nu, je medemensen in een smalle straat blootstellen aan zo onnodig veel geluid? Een hersenloze actie.

 

Ook dit jaar zat de hele familie Groot bij elkaar in Diever. Op Lou en Lex na - die zitten bij hun vader Gijs op een Caraïbisch eiland, ook niet verkeerd! - waren alle neven en nichten van de partij. Dankzij de vasthoudendheid van Seppie is vlak voor vertrek een groepsfoto gemaakt. Niemand van mijn kinderen staat er op, ook Jos en Luca waren al naar huis. Stel dat ik geen kinderen had, moet je zien wat ik dan nog over heb! Riant! Toffe mensen!

 

Geen witte kerst, maar wel regen. En een stokroos met nog twee bloemen. Doe gek!

 

Elk jaar hoop ik Sinterklaas te ontmoeten op straat, en een foto van hem te maken. helaas, dit jaar is het niet gelukt. Maar de Kerstman zag ik wel! Compleet met echte rendieren. En hij was nog leuk met kinderen ook nog. Dat kind rechts heeft overigens een bekend mutsje op!

 

Afgelopen donderdag hebben we een zilverfeest gehouden. Tijdens ons verblijf in Nepal maakten we kennis met edelsmid Dambar. Hij maakt prachtige sieraden, maar de zaken liepen niet goed in Nepal. Dambar is anderhalve week in Nederland en heeft daar op verschillende adressen zijn sieraden verkocht. Onder het genot van een drankje en een kop erwtensoep konden onze vrienden en familie een sieraad uitzoeken. Dambar heeft goede zaken gedaan!
Een kleine impressie:

 

Vandaag ben ik met mijn neef Charles naar de documentaire 'Now What?' over Kyteman geweest in het Louis Hartloopercomplex. Het was een prachtige film en Charles is heel fijn gezelschap. We hebben heerlijk zitten kletsen. Het was extra leuk omdat Charles beslist iets heeft met Kyteman. En nu ik meer weet van Kyteman vind ik dat ze op elkaar lijken. Charles, dat doen we vaker! Bij gebrek aan een filmposter heb ik hem gefotografeerd voor de mooie glas-in-loodraampjes van het oude Utrechtse politiebureau.

 

We hebben weer een geweldig leuke Sinterklaasavond gehad met z'n zessen. Ieder jaar nemen we ons voor om het wat rustiger aan te doen qua cadeaus, en dat lukt ook wel een beetje, maar de hoeveelheid pakjes is nog steeds enorm. Het was puur genieten!

 

 

Het maken van de foto werkte heel sfeerverhogend!

Het is niet te zeggen. Ik heb dit jaar de goedheiligman nog niet op straat aangetroffen. Maar zijn pieten gelukkig wel!

 

Voor het informatiebulletin van de Stichting Wilhelminapark vragen we steeds een andere bekende Nederlander om een column te schrijven. Deze keer was historicus Maarten van Rossem aan de beurt. Hij trok flink van leer tegen het nieuwe gebruik dat mensen op zomerdagen en masse in het park gaan zitten en - erger nog - zelfs gaan barbecuen. "Het lijkt wel een vluchtelingenkamp!", zo verzucht hij. Ik kan hem geen ongelijk geven. Ik heb hem voor de grote lege speelweide op de foto gezet.

 

Vandaag fietste ik langs het huis van mijn vriendin Saskia. Ik keek naar boven om te kijken of ze thuis was. Ze stond voor het raam en gebaarde dat ik naar binnen moest komen. Eenmaal boven trof ik een pas getrouwd stel aan. Sas en Wout zagen er prachtig uit. Zoon Vincent en zijn vriendin Helen trouwens ook. Echt een mooie foto waard.

 

In het Rosarium in Utrecht, half november. De klimaatverandering is toch echt een feit!

 

Het bezoek aan de mondhygiëniste blijft toch elke drie maanden een bezoeking. Dina - want zo heet ze - spaart kosten noch moeite om tot een goed resultaat te komen. Na een half uur intensief reinigen ligt dit allemaal op haar tafeltje.

 

Het gaat beginnen, deze week is de feestverlichting opgehangen. Het wordt kouder en eerder donker, dus we schuiven nu het winterseizoen in. Bleven die gezellige slingers nou maar eens tot Pasen hangen, dan kwamen we januari en februari wat gemakkelijker door.  

 

Utrecht is een week in de ban geweest van het ongeluk, waarbij twee jongetjes zijn verdronken. Een auto reed het Merwedekanaal in, met de kinderen op de achterbank. De twee overleden jongetjes Okke en Kalle zijn eergisteren herdacht bij de plek van het ongeluk. Hier laten twee vriendinnen van de familie samen met de uitvaartleiders een grote lampion op.

 

 

Daarna lieten de aanwezigen witte ballonnen op. Het was een mooie en sobere herdenking. Voor de ouders - die er zelf niet bijwaren - heb ik hiervan foto's gemaakt.   Okke en Kalle zijn gisteren in besloten kring begraven.

 

Vanochtend, 4 november, is er op de terrassen op het Munsterplein bijna geen lege stoel te bekennen. Mijn zus Marlou roept het al enkele jaren: 'Roermond terrassenstad!'. Het outletcentrum heeft deze Middenlimburgse stad geen windeieren gelegd. Dat heeft de stad inmiddels ook in de gaten. Zo zag ik op enkele vrachtauto's de volgende Roermond-slogan:

 

 

Verdomd, als het niet waar is! Maar toch bizar eigenlijk om dit aspect van deze prachtige stad te benadrukken. Was gisteren in een mooi gerenoveerde kathedraal en luisterde naar het carrillon op het stadhuis. Roermond mooi monumentaal.

 

Vorige week ben ik een nacht met de lassers van Strukton Rail op pad geweest. Zij pleegden onderhoud aan het emplacement Leiden. Hier werken ze een puntstuk van een wissel bij door er stukken op te lassen.



Daarna slijpen ze de wissel weer bij.

Het is mooi in de stille nacht waar stoere mannen het werk doen.

 

Vorige weekend ben ik samen met Paulette op bezoek geweest bij haar moeder Truusje. Het was een bijzondere ervaring. Want Truusje is behoorlijk dement. Ze herkent Paulette niet meer, en mij sowieso niet. Maar desondanks is ze in wezen nog dezelfde als vroeger. Vrolijk en vol met grapjes, een beetje plagerig soms.

We gingen even koffie drinken in het restaurant van de instelling waar ze zit. Tegen twee onbekende mannen die net het restaurant verlaten, zegt Truusje: "Hebben jullie de boel wel netjes achtergelaten?"

Let ook even op de inhoud van het mandje van de rollator. Net zo gezellig rommelig als het vroeger bij haar thuis was.

 

Op een bankje voor de Nicolaaskerk in Utrecht zit een dronken zwerver. Ik ben aan het wachten tot de overleden jonge vrouw naar buiten wordt gedragen. Een gek contrast. Het leven gaat door.

 

Na enkele jaren in het wijkorkest 'De Noordooster' te hebben gespeeld, heb ik vorige maand de overstap gemaakt naar een 'klassiek' orkest, het Ad Hoc Orkest. Dat is hard werken, maar ik ga hier echt veel meer leren. Afgelopen zaterdag hebben we een dag lang het stuk 'La Puchinella' van Igor Strawinsky ingestudeerd onder leiding van dirigent Johannes Leertouwer. Eigenlijk te moeilijk, maar verder erg inspirerend.

 

Vorige week heb ik even koffie gedronken met Lou en Toke in café Dudok in Arnhem. Lou en Toke waren allebei hard aan het werk in de bibliotheek. Ik was in Arnhem vanwege de ruil van een jasje bij Trix en Rees. Daarna vriendin Moon wegwijs gemaakt op de computer. Het was een fijne dag!

 

Sinds een paar weken spelen Karel en ik elke maandagavond bij een bridgeclub in buurthuis 'Oudwijk'. Deze week zaten er twee dames midden in de zaal op twee stoelen. Niemand had enig idee waarom die vrouwen er zaten. Na een uur bleek dat de twee   geduldig aan het wachten waren op de regiotaxi, die ze om 7 uur besteld hadden. Het was al half 9!

Natuurlijk was die rottaxi al geweest, maar omdat de vrouwen niet buiten stonden hadden ze 'ze niet aangetroffen'. Regiotaxi: daar is vaak gedoe mee!

 

Bij V&D is het winter. En buiten zitten de bomen nog volop in blad, de herfst is nog nauwelijks begonnen!

 

Sinds jaar en dag verbaas ik me erover dat er uitspanningen zijn die met donkergekleurde parasols hun terras overdekken. Wat een sombere toestand creëer je dan. Dit weekend was ik Roermond, dé terrassenstad van Nederland. En hier zag ik dat ik niet de enige ben die dit vindt.

 

 

Dit terras grenst aan het donkere terras, en er zitten toch echt heel veel meer mensen op. En terecht!

 

Gisteren heb ik eindelijk het resultaat van de verbouwing van het huis van Marlou en Dirk gezien. Het was prachtig geworden! Een van de gunstige gevolgen is dat de tafel nu aan de kant van de tuin staat. Ook heeft het huis een hele mooie open haard, die Dirk hier aansteekt. En rechts daarvan zie je een stukje van de tv-kamer die erbij is gekomen. Ze zijn compleet voorbereid op een eventuele puberinvasie over een paar jaar!

 

Op een grijze dag staat deze ijscoman bij de Mereveldseweg. Zelfs nog een parasol uitgeklapt!

 

Ik had een foto van mezelf nodig voor mijn website en vroeg aan Luca of ze die wilde maken. Het was een dag met mooi licht, en we hebben foto's gemaakt op het balkon. Eerst maar eens even proberen hoe de belichting uitvalt, dus hier zie je Luca en haar vriend Ruben. Wat een leuk stel hè?

 

 

Daarna maakte Luca deze foto van mij. Goed gelukt! Hij staat nu op mijn website: www.webletters.nl. Ga vooral eens kijken, Seppie heeft de site gemaakt, hij is echt mooi geworden!

Jos verhuist morgen naar Amsterdam. Karel en ik hebben hem vanavond geholpen met inpakken.

 

 

Jos wilde een compactcamera ongezien weggooien. Maar daar stak huisgenoot Jacob een stokje voor. Eerst even kijken of er nog iets op staat. En dat bleken veel leuke foto's te zijn!

 

Gisteren kwamen Lex en Greta terug na een vakantie van een maand uit de Verenigde Staten. De meiden hebben het geweldig gehad samen. Dat zie je bijvoorbeeld zoals ze elkaar in de armen vliegen als ik ze vraag om even samen te poseren voor de foto. Vriendinnen voor het leven!

 

Hoe je het ook wendt of keert; de vakantietijd blijft een hectische periode. Ziehier Willem en Hilde, de kinderen van zus Seppie. Ze spelen wat af, maar maken ook af en toe ruzie en bij tijd en wijle veel lawaai en soms wil Seppie ook even rustig werken. Tja, dan moeten de kinderen even pas op de plaats maken aan de keukentafel.

 

Mijn nichtje Susanne is geslaagd. Ze heeft haar FEM Bachelor's diploma EDA Kofi Annan Business School gehaald. Wat je tegenwoordig allemaal niet kunt studeren! Van de zestien geslaagden waren er slechts twee uit Nederland afkomstig. Susanne is dolblij, en gaat hierna een master logistiek doen aan de VU in Amsterdam. Succes nichtje!

 

Op zaterdagochtend 13 augustus kwam ik deze stoet priesters tegen, op weg naar vriendin Maria. Dat geeft mij toch een heel oud en vertrouwd gevoel. Wat leuk dat je deze taferelen nog ziet in de binnenstad van Utrecht!

 

We zijn naar Roermond geweest om de moeder van Karel te vertellen over de dood van haar kleinkind Cyrille. Op Karel's iPad stond de fotoreportage die ik heb gemaakt van zijn laatste dagen. Moeder trok er zeker een uur voor uit, en heeft elke foto aandachtig bekeken. Ze was er heel blij mee. Zo'n iPad is hiervoor wel heel erg handig.

 

Gisteravond is Karel's neef Cyrille overleden. Hij is overleden aan kanker en zijn ziekbed duurde slechts twee maanden. Zo snel kan het gaan. Cyrille is de oudste zoon van Karel's overleden zus Marita, en is heel belangrijk voor Karel.

Cyrilles laatste dagen waren prachtig. Zijn vrouw Mirjam (l) en zijn ex-vrouw Marieke (r) hebben hem liefdevol verpleegd. Gisteren was bijna zijn hele familie bij hem. Tot een paar uur voor zijn dood was Cyrille helder, en maakte zelfs nog grapjes. Wij zullen hem heel erg missen.

 

Karel en Cyrille.

 

Zoals elk jaar gaan Karel en zijn vriend Boudewijn een weekje lopen. Dit jaar gaan Jos en Luca mee. Ze gaan met de trein naar Luxemburg, waar ze eerst een nacht doorbrengen bij Judith Smeets en van daaruit starten. Mooi hoor zo'n traditie.

 

Wat gezellig, twee dagen met alle kinderen in Vlodrop. Vlak voordat Lou en Toke weer afreizen, hebben we nog even een foto gemaakt.

Vlnr: Jos, Lou, zijn vriendin Toke, Lex, haar vriend Leo, Luca.  

 

Vriendin Karin en haar man Han hebben een paard, met een wagen. Vanmiddag zijn we met z'n vieren een stuk gaan rijden, Karel maakte deze foto. Een heel bijzondere ervaring zo'n rit in een kar van 1 pk.

 

 

Wat is Limburg mooi hè?

 

Het gaat er nu eindelijk van komen: deze zomer laten we gas aanleggen in Vlodrop. De kosten van het elektrisch verwarmen rijzen de pan uit en de petroleumkachel heeft teveel kuren. Gisteren was de gasfles van het fornuis leeg, dus we hebben hem voor de laatste keer laten vullen. Ik vraag me af op hoeveel plaatsen in Nederland dat nog kan!

 

Vanmiddag zijn Karel en ik met de trein naar Mönchengladbach gegaan. Dat is een belevenis, je rijdt een half uur over de IJzeren Rijn in Duitsland door het bos. Daarna stap je uit in het centrum van de stad! In het museum Abteiberg bekijk ik hier honderden oude foto's uit Berlijn in de jaren 40, geplakt op een muur van koektrommels. Deze installatie is van Christian Boltanski.

 

Radiografisch bestuurd!

 

Ik was afgelopen week in Enschede voor een interview en een fotoreportage. Ik ging met de trein en stapte uit in Enschede-Drienerlo. Dit station ligt in de buurt van het stadion en is helemaal in de stijl van FC Twente vormgegeven. Heel verrassend! Ook de beroemde dichtregels van Willem Wilmink ontbreken niet. Kijk verder voor nog meer foto's.

 

De moeder van Karel is bij ons op bezoek in Vlodrop. Ze is inmiddels 94 jaar, en wordt toch wel heel oud. Hier zie je hoe ze moeite doet om Karel te verstaan en zijn verhaal te volgen. Maar sigaren roken doet ze nog als vanouds, de een na de ander!

 

Op tweede Pinksterdag hebben Gijs, Lou, Lex en ik samen gegeten. Het was gezellig. Even bijpraten! Hier vertelt Lou over zijn plannen.

 

Tot twee weken geleden had ik er nog nooit van gehoord: planking. Het is een internetrage, waarbij je gestrekt ergens gaat liggen, daar een foto van maakt en deze via sociale netwerksites verspreidt. Marlou deed het even voor op het graf van pa en ma, en zette haar foto onmiddellijk op Facebook. De reacties op deze bizarre pose waren overweldigend!