Anna's weblog

Lieve volgers van mijn weblog,
Het zal jullie niet ontgaan zijn dat ik plots gestopt ben met mijn weblog. Daar had ik verschillende redenen voor. De belangrijkste was wel dat mijn weblog verhuisd is naar een platform, met maar beperkte mogelijkheden. Het lastigste was nog wel dat er geen archief bijzat. En ook dat je niet op een foto kunt klikken voor een vergroting. Maar ook Facebook bleek ineens een concurrent. Wat zet je daar snel even iets op! Maar ik ontdekte ook: wat is het snel weer weg.

Ik ben op zoek gegaan naar een nieuw platform, een nieuwe url en een nieuw uiterlijk. Dat heb ik allemaal gevonden. Het uiterlijk kan nog veranderen, want daar ben ik nog niet uit.

Nu ga ik weer in volle vaart starten op een nieuwe plek. Sterker nog: dat is al gebeurd. Ga maar kijken op: blog.annagroot.nl. Ook hier kun je je weer abonneren, en ik hoop van harte dat jullie dat doen. Blader ook regelmatig even terug, want ik kan hier ook ‘in het verleden’ plaatsen. En dat ga ik zeker doen, waarmee ik het gat van tien maanden nog enigszins kan vullen. Ik maak tenslotte genoeg mee in mijn leven!

Tot ziens! Anna Groot

Reacties

Vanwege het 40-jarig bestaan van het Ad Hoc Orkest, waar ik altviool in speel, hebben we gemeend om met z'n allen op reis te gaan. Vijf dagen lang zitten we met elkaar in de bus, in een hotel, bezoeken we de steden Eisenach, Weimar en Leipzig en geven we drie concerten. Hier spelen we in de Reglerkirche van Erfurt. Ik ben totaal geen groepsmens, maar ik geniet me suf. Wat leuk om met elkaar op stap te zijn!

 Luisteren naar een gids tijdens een rondleiding door Weimar.

Het standbeeld van de tijdgenoten en oud-bewoners van Weimar, Goethe en Liszt, staat tijdelijk ingebouwd in een toneeldecor.

Reacties (3)

Tijdens een van onze ochtendwandelingen passeren we deze bouwput. Karel en ik verbazen ons over wat er wel niet allemaal in de grond ligt, waardoor wij kunnen tv-kijken, internetten, wassen, ons huis verwarmen, noem maar op. Onvoorstelbaar!

Reacties

Op weg naar een afspraak kwam ik deze noodkreet tegen op een hek naast het fietspad. Ik vind dat het al beter geregeld is in Nederland wat die hondenpoep betreft. Ik trap er bijna nooit meer in. Maar achter dit hek ligt een prachtig grasveldje. Ik zie het al heemaal voor me hoe de hondenbezitters hun huisdier even lekker hun gang laten gaan.

Enkele meters verder zie ik een voorbeeld van hun ergernis dat ze zelf van ondertiteling hebben voorzien. Het heeft iets heel hilarisch, maar ik snap de irritatie heel goed!

Reacties

Aan het einde van het bridgeseizoen is er één paar dat zich clubkampioen mag noemen. Tot onze grote verbazing zijn Karel en ik met de beker naar huis gegaan. Het hele jaar door eindigden we op de tweede, derde of vierde plaats. 'Niets bijzonders', dachten wij. Maar over de hele linie hebben we uiteindelijk toch het beste gescoord. We zijn er enigszins beduusd van. Twee jaar geleden wonnen we de beker ook, maar toen zagen we het aankomen.

Reacties

Maar waarvoor eigenlijk? Dat is mijn nichtje Wieteke en mij niet duidelijk geworden tijdens een wandeling door Groningen. Moeten de voetgangers onder de steigers door? Of moeten ze op de weg gaan lopen? Ja in het noorden van het land kunnen ze er ook wat van qua overbodige borden.

Reacties

Afgelopen weekend hebben leden van het Ad Hoc Orkest bij ons in de woonkamer een klein concertje gegeven. De aanleiding was dat we fondsen wilden werven voor onze orkestreis komende juni, naar Weimar en Leipzig. Van het orkest voerden een fluitiste, een fagottiste en drie trompetspelers enkele werken uit. Karel begeleidde een deel op de vleugel. Ook speelden Karel speelde en celliste Hanneke van de Bunt nog enkele stukken. In totaal goed voor vijf kwartier muziek! 

Er is prachtig gespeeld, het publiek heeft genoten! En ze hebben dan ook ruim gedoneerd, de hoed zat goed vol. Nee, we komen er wel in Duitsland.
Meer foto's van de avond vind je in dit album

Reacties

Tot onze grote vreugde gaat binnenkort Tivoli-Vredenburg open. Dan heeft Utrecht weer een prachtige concertzaal in het centrum van de stad. Karel en ik hebben vorige week een rondleiding gevolgd door het nieuwe gebouw. Het begon met een rit via roltrappen naar de zesde verdieping. Van daaruit zijn we via allerlei zalen langzaam naar beneden afgedaald, om uiteindelijk in de grote zaal te eindigen. Dat is thuiskomen! Hij is nauwelijks veranderd!

Door het vele glas sta je als bezoeker steeds in contact met de stad. Hier een prachtig gezicht op de Domtoren.

Reacties

Dondermiddag werd ik onverwacht gebeld door vrienden Leonard en Paulien. Ze hadden twee vrijkaartjes voor de opera Faust van Gounod van het de Nationale Opera. Iets voor Karel en mij? Karel kon helaas niet, maar Luca wilde dolgraag mee. Drie uur later zaten we in de Amsterdamse Stopera. Daar waren voor het eerst. Wat een prachtig gebouw! Faust was was waanzinnig mooi. Drie en een half uur lang hebben we onze ogen uitgekeken en genoten van zang, dans, toneelspel, mooie decors en prachtige muziek. Daarna nog met z'n tweeën de kroeg in. Wat een top-avond.

Reacties

Ook dit jaar is onze uilenkast weer bewoond. Al voor de vierde keer. Wij blijven ons verbazen over het feit dat de uilen de weg naar de kast hebben weten te vinden. Gisterochtend hebben vrijwilligers van de vogelwerkgroep 'Roerstreek' de beestjes geringd.

Omdat ze dat vorige jaar ook gedaan hebben, werd duidelijk dat moeder uil dezelfde was als vorig jaar.

De beestjes wogen 4 ons per stuk. 

Reacties (1)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl